( چند کلمه در باره یک “رهبر” و یک جریان فاسد سیاسی ); توضیح نشریه سوسیالیسم امروز: خواننده گرامی! بازتکثیر این گفتگو در باره یک جریان و شخصیت فاسد سیاسی، در اوضاع سیاسی حساس پیش رو، که بیش از پیش چهره کریه و ضد انقلابی این نوع جریانات سناریو سیاهی بر ملا تر شده است، و در دوره ای که مجددا همه شاهد خوش رقصی آنها در مقابل سیاست ترامپ و شیوخ عربستان و همساز شدنشان با همنوعان و همجنبشی های دیرینه خود، که از مفتی زاده تا نوریزاده، از جنبش سبزیها و دوم خرداد خاتمی تا میرحسین موسوی و منتظری در جمهوری اسلامی، و از فرخ نگهدار تا پاسدار سازگارا و “ولیعد” و غیره را در “اپوزسیون” در بر میگرد و نمایندگی میکند، لازم دیدیم.

رحمان حسین زاده و فرقه اش دست از سر ِ ایرانی ها برنمی دارند و با سماجت خود را وکیل و قییم ِ آنان می پندارند. ایشان در جدیدترین دعوای اش با دیگر فرقه سالاران درمقاله ای با عنوان ِ« توهمات و ناکامی های اپوزیسیون ِ راست ِ پروغربی » می نویسد:« ترامپ آمد و رفت وبار ِ دیگر اپوزیسیون ِ راست ناکام و آچمز شد. با آمدن ِ جوبایدن ِ خواهان ِاحیای برجام جریانات ِ راست ِ پرو غربی کعبه آمال شان فروریخت...» عجب توهماتی! جناب ِ حسین زاده، این اپوزیسیون ِ راست که آنها باشند و چپی که شما باشید چه کاره ی دموکراسی خواهان ِ این جامعه هستید و دعوای تمام ناشدنی تان بر سر ِ چه چیزی وبرای چه کسی است؟

هر سال در روز 20 ژوئن، دنیا،  قدرت و شجاعت افرادی که به‌دلیل مناقشات سیاسی و جنگ و آزار و اذیت ناچار به ترک خانه‌های خود شده‌اند را گرامی می‌دارد. شعار روز جهانی پناهنده در سال 2023 «امید به دور از خانه» است.  روز بیستم ماه ژوئن از طرف سازمان ملل متحد، به‌نام روز جهانی پناهندگان نام‌گذاری گردیده زیرا کنوانسیون سازمان ملل متحد برای پناهندگان حدود 72 سال قبل در همین روز، به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید.

۴٥سال قبل در روز ٣١خراد سال ١٣۵٧ رفیق سعید معینی(خانه) از مبارزین شناختە شدە مخالف رژیم پهلوی ، از چهرهای مقاوم سیاه چالهای رژیم سلطنتی که بیش از ١٨ ماه در تک سلولی زندان کمیته مشترک ساواک و شهربانی، تحت شکنجەهای طاقت فرسا و وحشیانه قرار گرفته و لب رازدارش را نگشودە بود ،از طریق روستای"بێژوێ"در منطقه "ئالان"سردشت بەواحدی از پیشمرگان"اتحادیەمیهنی کردستان"در منطقه "ماوت" در آن سوی مرز در کردستان عراق پیوست.

 دولت سرمایه‌داری ترکیه و ایران، اصلی‌ترین دشمنان آزادی و برابری جنبش‌های مردمی، به ویژه مردم کرد در خاورمیانه هستند. دهه‌‌هاست که هر دو حکومت در همکاری با همدیگر جنبش‌های اجتماعی و خیزش‌‌های مردمی و همه مخالفین خود به ویژه مردم ستم‌دیده و حق‌طلب و آزادی‌خواه کرد را بی‌رحمانه سرکوب و کشتار و ترور می‌کنند. این دو حکومت، حتی تحمل کم‌‌ترین انتقاد و مخالفت را ندارند و در ردیف هارترین حکومت‌های سرمایه‎‌داری جهانند!

در بررسی تاریخ جنایتها، همیشه مقاطعی وجود دارند که چه از نظر ابعاد جنایت، چه از نظر درجه توحش و قساوت و چه از نظر جایگاهشان در سرکوب آرمانهای انسانی، براستی مصداق برجسته "جنایت تاریخی" محسوب میشوند. تاریخی از این نظر که چنین مقاطعی، عملا تاریخ تولد واقعی حکومتهای فاشیستی و دیکتاتوری بوده اند، حکومتهایی زندگی نسلهای زیادی را تباه کرده اند. ۳۰ خرداد شصت، در تاریخ سیاسی شکل گیری و تثبیت جمهوری اسلامی، یک چنین مقطعی است.

ساعتها در اتاقهای چند کلاپ هاوس این گفتگو ها را دنبال کردم تا نشانه هایی جدید از مسئول زندان اوین در آن سالهای شوم دهه شصت بشنوم. تیتر غلط انداز اعترافات رئیس سابق زندان اوین برخی رسانه ها کافی بود تا بسیاری را به این کلاپ هاوس جلب کند. قرار بود این اعترافات در فضای سیاسی و بویژه در میان دادخواهان مثل بمب منفجر شود و سلسله بحث های روشنگرانه و داغی را پیامد داشته باشد. برای من هم اطلاعاتی که ممکن بود از طریق اعترافات سید حسین مرتضوی رئیس سابق زندان اوین به افکار عمومی داده شود ,اهمیت داشت. مهم بود زیرا که بار دیگر همانند منتظری این گویش ها از زبان یکی از مسئولین وقت منتشر شده و در آینده میتوانست در اختیار جنبش دادخواهان قرار بگیرد.

مقدمه: در 9 ماهی که از انقلاب «زن، زندگی، آزای» می‌گذرد سلطنت‌طلب‌ها در تجمعات خارج کشور و موضع گیری‌های سیاسی‌شان، همواره در جهت منافع جمهوری اسلامی ایران و ارتش و سپاه پاسداران این حکومت، حرکت کرده‌اند. چرا که آن‌ها بر علیه نیروهای چپ و کمونیست و هم‌چنین خلق‌های تحت ستم ایران و هم‌چنین بر علیه انقلابیون 57، نفرت‌پراکنی می‌کنند و تفرقه می‌اندازند. حتی به درگیری فیزیکی نیز متوسل می‌شوند.

(در حاشیه تعبیر ابراهیم علیزاده از دمکراسی) ابراهیم علیزاده در سمیناری در بروکسل تعبیر خود را از دمکراسی مطرح کرده است. بحث ایشان چنان وارونه و سطحی وازبدیهیات تحلیلی جا افتاده از نگاه چپ و حتی از نگاه راست در تبیین مقوله و یا پدیده دمکراسی به دور است، براستی نقد و بررسی جدی را نمیطلبد. من هم در این یادداشت کوتاه چنین قصدی ندارم. در اینجا فشرده بحث او را نقل کرده و در مقابل سئوالاتی که با حق بجانبی بیمورد رو به مخاطبینش طرح میکند، با کامنتهایی پاسخم را طرح میکنم. 

این هم یک پرورژیم ِ دیگر: جواد قاسم آبادی( آزادی ِ بیان در خدمت ِ مدافعان ِ رژیم) مدافعان در پوشش ِ مخالفخوانی ِ رژیم ِ اسلامی که تا کنون شناسایی شده اند شدند دوتا! اولی سعید صالحی نیا، دومی هم جواد قاسم آبادی. شگرد ِ اینها هم یکسان و فرموله است: در پوشش ِ « انتقاد از رژیم» و دادن ِ چند نسبت ِ سرکوبگر و جنایتکار و .... که برای همه اظهر من الشمس است، رژیم را با استدلال هایی نظیر این که« اینها هم مثل ِ دیگر رژیم های سرمایه داری» و ازاین قبیل یکی به نعل و یکی به میخ زدن ها یا به اصطلاح دودوزه بازی های رد گم کننده به کسانی که آنها را ناآگاه و فریب خور می پندارند سعی می کنند با وارونه جلوه دادن و تحریف ِ واقعییت، و در واقع « طبیعی جلوه دادن ِ جنایت های رژیم » این جنایت ها و سرکوب ها را« مانند ِ همه ی جنایات رژیم های سرمایه داری» عادی جلوه دهند.

 اخیرا دولت رئیسی لایحه برنامه ای ۵ ساله را تحت نام "برنامه هفتم توسعه" در دولت تصویب و برای تائید در اختیار مجلس شورای اسلامی قرار داده است. بخشی از "برنامه هفتم توسعه" شامل تغییراتی در قانون كار موجود در خدمت كارفرمایان و دولت و تحمیل برده داری نوین به طبقه كارگر است. معاون رئیس جمهور در امور مجلس در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۲ گفته است: "تلاش داریم برنامه هفتم توسعه را پیش از ارسال لایحه بودجه به مجلس ارسال كنیم تا بتوانیم لایحه بودجه ۱۴۰۲ كشور را بر مبنای آن تدوین كنیم."

همزمان با بن بست مذاکرات برجام و تشدید رفتارهای خصمانه ی ایران و اسرائیل نسبت به هم، ضرباهنگ رویدادها در زمینه ی احتمال یک رویارویی نظامی میان دو کشور شتاب گرفته است. رونمایی از سلاح های استراتژیک سنگین و موشک های دوربرد مانند مورد اخیر موشک هایپرسونیک «فتاح» توسط رژیم ایران از یک سو و مانوورهای عظیم نظامی اسرائیل و آمریکا به طور مداوم و گسترده از سوی دیگر علائمی از تشدید تنش ها در موقعیت کنونی هستند.

 باڵیۆزی ئەمریکا لە عێراق "جەخت لە هەڵبژاردنی داهاتووی هەرێم دەکات کە پێویستە لە زوترین کاتدا ئەنجام بدرێت"!، بافڵ تاڵەبانیش سەرۆکی یەکێتی دەڵێت " لەگەڵ ئەنجامدانی هەڵبژاردن بووین، بەڵام هەڵبژاردنێکی بێگەردو دوور لە دەستوەردان"! ئەوەی جێگای سەرنجە، ئەمریکا بۆچی پێداگری لەسەر ئەم هەڵبژاردنەی هەرێم دەکات؟ ئایا بۆ چارەسەری کێشەی ژیان و پێداویستی خەڵکی کوردستانە دوای سی ساڵ زیاتر، لەدەسەڵاتی پارتی و یەکێتی، کە وادەخوازێ ئەمریکا پێداگری لەوە بکات هەڵبژاردن لە کاتی خۆیدا بکرێت؟

مژده، بالاخره یک خبر خوش ! در آخرین رده بندی جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۲۳ ، که روز ۳ مه توسط گزارشگران بدون مرز(RSF) منتشر شد، اوکراین با جهش شگفت انگیزی ۲۷ رتبه بالا رفت و در بین ۱۸۰ کشور مورد بررسی، ازرتبه ۱۰۶ به ۷۹ ارتقا پیدا کرد. گزارشگران بدون مرزدر ستایش این بشارت چنین گفتند : «علی‌رغم آشفتگی اوضاع در هئیت های تحریریه و مشکلات مربوط به پوشش خبری در کشوری در حال جنگ و همچنین محدودیت‌های گزارش دهی متناسب با وضعیت موجود، امروز روزنامه‌نگاران از آزادی بیشتری برخوردارند. جنگ و روحیه وحدت ملی باعث کاهش نفوذ الیگارشی ها و فشارهای ناشی از تفرقه بر رسانه ها گشته است. »
آش آنقدر شور است که حتی سازمان امریکایی Fairness and Accuracy in Reporting (FAIR) ـ انصاف و دقت در اطلاع رسانی ـ نیزاز چنین پیشرفت پرشتابی ابراز شگفتی کرده است. این رصدخانه انتقادی رسانه ها یادآوری می کند (۱) که روز ۲۹ دسامبر، رئیس جمهور ولودیمیر زلنسکی قانون جدیدی را به تصویب رساند که در شرایط دیگری، می توانست بانگ اعتراض گزارشگران بدون مرز را به اوج رساند و باعث سقوط آزاد این کشور در رده بندی «آزادی» مطبوعات شود. قانون جدید به شورای ملی رادیو تلویزیون - نهاد نظارتی رسانه ای اوکراین ـ این اختیار را می دهد که تولیدات رسانه ای را جریمه و تعطیل و مجوزها را بدون محاکمه لغو کند یا هرگونه محتوای شبکه های اجتماعی و پلتفرم های اینترنتی را مسدود سازد. اعضای شورای ملی نظارت رسانه ها به شدت تحت کنترل می باشند، آقای زلنسکی، شخصا، چهار عضو از هشت عضو و مجلس چهار عضو دیگر را منصوب می کنند.

دو اتحادیه اصلی روزنامه نگاران اوکراینی با این مصوبه جدید به مبارزه برخاسته اند. سرهی اشتورختسکی، رئیس سندیکای رسانه های مستقل اوکراین، گفت : «مقامات دولتی از طریق رسانه هایی که تحت کنترل خود دارند، کارزاری برای بی اعتبار کردن کسانی که به جنبه های خاصی از قانون انتقاد سازنده دارند، راه اندازی کرده اند. همین امر باعث می‌شود ما از آنچه پس از اجرای کامل متن در انتظارمان است بترسیم : اعضای دولت به هرکسی که دیدگاه متفاوتی دارد انگ « دشمن» و یا عامل خارجی می زنند...». رئیس فدراسیون بین المللی روزنامه‌نگاران (IFJ) معتقد است که «آزادی مطبوعات و کثرت‌گرایی در اوکراین توسط قانون رسانه‌ای جدید تهدید می‌شود» (بیانیه مطبوعاتی، ۱۷ ژانویه ۲۰۲۳). گزارشگران بدون مرز، اما ، از قانون رسانه ای جدید زلنسکی، به این دلیل که برخی از مقررات قوانین ملی در این حوزه را با استانداردهای اروپایی هماهنگ می کند، استقبال کرده اند - دلیلی کافی برای بالا بردن رتبه اوکرائین در رده بندی جهانی آزادی رسانه ای. این نهاد که ریاست آن را پیر هاسکی، مجری رادیو فرانس اینتر بر عهده دارد، با چشم پوشی بر جنبه «آزادی کش» قانون رسانه ای اوکراین، معتقد است که دولت این کشورمی تواند پس از پایان جنگ آنرا «تکمیل» کند (بیانیه مطبوعاتی، ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳).

باید خاطر نشان کرد که از زمان آغاز درگیری ها، دوازده هزار روزنامه نگاری که برای پوشش خبری وقایع از دولت کی یف تاییدنامه گرفته اند، «صادقانه» بیانیه های مطبوعاتی رژیمی را که «در راه حفظ ارزش های ما می جنگد» تکرار می کنند. شاهد این مدعا هم گفتگوی سوررئال روز ۱۸ مه، بین مجری شبکه خبری سی ان ان ، برایانا کیلار و فرستاده ویژه، سام کیلی می باشد :

- اوکراین اعلام کرده است که بیست و نه موشک از سی موشک شلیک شده در یک بمباران شبانه بر فراز کل کشوررا رهگیری و خنثی کرده است. (...) سام، روسیه می گوید که یک انبار تسلیحات اوکراینی را هدف قرار داده، آیا این ادعا درست است؟

- ممکن است ؛ اما اگر هم چنین باشد، ما اجازه نخواهیم داشت آنرا بگوییم.

شرط می بندیم که سال آینده، در رده بندی جهانی آزادی مطبوعات توسط خبرنگاران بدون مرز، اوکراین از ایالات متحده، که رده چهل و پنجم را دارد پیشی خواهد گرفت...

۱ـ Bryce Greene, Ukraine’s “press freedom” score increases despite martial law, banned mediaFAIR, 9 mai 2023.

نویسنده Pierre RIMBERT برگردان مرمر کبير
Pierre RIMBERT
پيير ريمبر ، جامعه شناس و مولف کتاب «ليبراسيون» ، از سارتر تا روتچيلد
https://ir.mondediplo.com/2023/06/article4463.html

این روزها، به بهانه مرگ خمینی تفاسیر و تعابیر متفاوتی از علل عروج یک گرایش حاشیه ای، به عنوان رهبر انقلاب ۵۷ ارائه شده اند. جناحی از طیف راست، از “نتیجه” انقلاب ۵۷، از اینکه چپ موجود در آن دوره را یک عامل مهم در به قدرت رساندن خمینی و اسلام نشان بدهند، فرصت را غنیمت شمرده اند. برخی که سعی میکنند قدری آکادمیک ظاهر شوند، خمینی را با “افکار” او و مستقل از زمینه مادی و اجتماعی تحولات آن دوره ارزیابی کرده اند. در طیف “چپ”، هنوز درک واحد و منسجمی از آنچه که “اسلام سیاسی” خوانده میشود وجود ندارد.