جهان خاکی ما اکنون لحظات تاریخ سازی را می گذراند. چشم ها به فلسطین دوخته است. بودن یا نبودن. مساله این است. از پی تمکین کابینه اسرائیل در راستای طرح پیشنهادی پرزیدنت ترامپ، غرش بمب ها و ضجه کودکان دوباره خاموشی گرفت، شادی و هلهله فلسطین و اسرائیل را دباره در نوردید. و جهان به نقطه صفر بازگشت. 

هنگامی که نسل کشی ده ها هزارکودک وجدان جهانی را به صحنه می آورد! دو سال پس از آغاز جنگ ویرانگر غزه، جهان به نقطه‌ای رسیده است که دیگر نمی‌تواند در برابر فاجعه سکوت کند.

شاید قدری عجیب به نظر برسد که جمهوری اسلامی درست پس از فعال شدن “مکانیسم ماشه”، پس از گذشت ۶ سال از بلاتکلیفی، دو لایحه جنجالی موسوم به پیش‌شرط‌های FATF، لایحه الحاق ایران به کنوانسیون پالرمو در مجمع تشخیص مصلحت نظام را تصویب کرد.

نمایش شرم | این پایان جنگ نیست، یک نمایش است. شرم ‌الشیخ صحنه همیشگی ریاکاری جهانی بود: سیاستمداران با چهره‌های صیقلی و دست‌های آغشته به سرکوب و جنایت، زیر نور فلاش‌ها از "صلح" سخن گفتند. و ترامپ، همان دلال جنگ که خود را منجی می‌نامد، کارگردان این سیرک بود.

چراغ سبز به اشغال ونزوئلا | کمیته نوبل جایزۀ صلح را به یک زن فاشیست ونزوئلایی که از آمریکا و اسرائیل درخواست حمله به کشورش را کرده، پشتیبان دو آتشه نسل کشی فلسطینی هاست و اعلام کرده که وقتی در ونزوئلا به قدرت برسد سفارت ونزئولا را به اورشلیم منتقل خواهد کرد، اعطاء نمود.

 ریشه‌های ایدئولوژیک: سرزمینی که مرز نمی‌پذیرد | اسرائیل از بدو تأسیس، صرفاً یک دولت – ملت مدرن به سبک اروپایی نبود؛ بخشی از روایت مذهبی‌ای بود که در تورات و تفاسیر یهودیت ارتدوکس و جریان‌های صهیونیسم مذهبی ریشه داشت.

در روزهای اخیر باردیگر پرده از یکی از رسواترین پروژه‌های رسانه‌ای جریان پهلوی کنار رفت: بنا به گزارش روزنامه هارتص شبکه‌ای متشکل از ده‌ها کانال جعلی و حساب هماهنگ در پلتفرم‌های مختلف که با پشتیبانی و هدایت مستقیم دولت اسرائیل، مأموریت داشتند...

افغانستان در قلب ژئوپلیتیک آسیا جایگاهی بی ‌بدیل دارد و همین جایگاه سبب شده است که بسیاری آن را هارتلند آسیا بنامند. نظریه مک ‌کیندر در آغاز قرن بیستم تأکید می ‌کرد که هر قدرتی که بتواند بر هارتلند مسلط شود، می ‌تواند مسیر قدرت جهانی را تغییر دهد و...