با آغاز ״کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام״ در بیش از ۲۰ زندان، اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در روز سه‌شنبه هر هفته، جنبش علیه اعدام در ایران وارد دوره جدیدی از حیات  خود شد.

سلام. من آنیشا اسداللهی هستم، معلم و مترجم. نزدیک به دو سال از حبس خود را سپری کرده‌ام و هم‌اکنون در زندان اوین به سر می‌برم. تاکنون نامه‌ای به تنهایی ننوشته‌ام و خواننده‌ای را اینگونه مستقیم خطاب نکرده‌ام.

تحولات اخیر سوریه، بعد از سقوط دولت بشار اسد، به قدرت رسیدن گروههای اسلامی و تلاش دولتها و جریانات مختلف دخیل، جهت شكل دادن به دولت آتی و تامین سهم  و جایگاه هر كدام، به كشمكشهای مختلف و مخربی در این جامعه دامن زده است.

جنگ غزه ظاهراً رو به پایان است. آنچه در غزه گذشت بازنمای وضعیت جهان ماست. از این جنگ و تحول در منطقه چه می‌آموزیم؟ جنگ غزه محتملاً به پایان رسیده است؛ تا جنگ بعدی کی باشد!

به بحث های یک “میزگرد” در یکی از کانالهای ماهواره ای نگاه میکردم که مواضع شرکت کنندگان از نظرهائی قابل توجه بود. به برداشت من تقابل نظرات حول دو دیدگاه بود:

این نوشته بر این واقعیت تاریخی استوار است: در تمام برهه‌ها و بزنگاه‌های تاریخ معاصر ایران، همواره مرزبندی‌ای طبقاتی و سیاسی میان نیروهای انقلابی و مترقی از یک سو و نیروهای مرتجع و استبدادی از سوی دیگر وجود داشته است.

بنگرید کی‌ها نشانی انقراض می‌دهند: گفت و شنود علی شمخانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و مشاور سیاسی خامنه‌ای با تعدادی از "دانشجویان" بسیجی و "بغض در گلو" در یک جلسه "خودمانی"، پرده از زوال کامل جمهوری اسلامی در مقابل جامعه برمی‌دارد؛

چرا سرنوشت سیاست در ایران به روی جلد بزرگترین مجله مُد و زیبایی جهان، مجلۀ “اِل” عروج کرده است؟ چرا یک مجله مُد به دیکتاتوری و حقوق زندانیان سیاسی در ایران علاقمند شده است؟ اِل اولین مجله نیست.