.
شنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۸.
امروز:
Nov 16 2019.
برابر با

 ارسال مطلب به ایران تریبون

matlab@iran-tribune.com

منتخب ایران تریبون

نشریات

جمعه, 26 مهر 1398 ساعت 03:18

کمیته مرکزی سازمان راه کارگر: روژآوا، یا مرگ یا آزادی!

 بیانیه سازمان راه کارگر درباره تهاجم نظامی ترکیه به کردستان سوریه

 سرانجام پس از یک زمینه سازی چند ماهه، با خروج نیروهای آمریکائی، از مرز شمالی سوریه، رجب طیب اردوغان، رئیس دولت اسلامی ترکیه، از روز پنج شنبه، نهم اکتبر جاری، به پشتوانه تجهیزات مدرن نظامی دریافتی از هم پیمانان ناتو، از هواپیماهای اف 16 آمریکائی، تا توپخانه دوربرد فرانسوی، و تانک های لئوپارد آلمانی و چیفتن انگلیسی، و کسب ضمنی توافق پوتین و ترامپ روسای جمهوری دو ابرقدرت روس و آمریکا، به شمال سوریه، شرق رود فرات، بخشی از سرزمین مادری مردم کرد، مشهور به کردستان روژآوا، یورش آورد و بر اساس گزارش خبرگزاری ها، تنها در چند روز نخست این تجاوز فاشیستی که به قصد پاکسازی قومی انجام می گیرد، جدای از تلفات سنگین انسانی، صدها هزار تن از ساکنان شهرها و روستاهای مرزی آواره و راه گریز در پیش گرفته اند.

 

در بیانیه ای که اردوغان پیش از آغاز عملیات در مجلس دولتی ترکیه بر زبان آورد، جدای از اعزام ارتش ترکیه به شمال سوریه، و همراهی هشت تا پانزده هزار نفر از مزدوران عرب سوری و بازماندگان داعشی به همراه نیروهای نظامی، جدای از ایجاد یک منطقه حائل، به طول چهارصد و هشتاد کیلومتر و عرض سی کیلومتر در داخل خاک سوریه، برای تامین امنیت ترکیه، از تصمیم جدی خود برای بیرون راندن مردم کرد روژآوا و جای گزینی آنان با یک و نیم میلیون نفر از اعراب سنی مذهب پناهجو در خاک ترکیه دم زد.

 

ادعای جعلی تامین امنیت و مبارزه با تروریسم اردوغان به همان اندازه جنایت کارانه و مضحک است که پاکسازی قومی! به چه حقی یک رئیس دولت به خود اجازه می دهد به حریم حاکمیت یک کشور عضو جامعه جهانی تجاوز کند و در خاک آن کشور به پاکسازی قومی و تغییر ترکیب جمعیتی بپردازد. این اقدام جنایت کارانه اردوغان، با اقدام جنایت کارانه میلسویچ در بیرون راندن مردم کوسوو از خاک خود، هیچ تفاوتی ندارد و اردوغان می بایستی مانند میلسویچ در دادگاه بین المللی محاکمه و مجازات شود. همه میدانند که او در پی شکستهای انتخاباتی اخیرش در دو شهرداری مهم انکارا و استانبول، انشعاب در درون حزب اسلامگرای عدالت و توسعه و رشد بحران اقتصادی ترکیه سعی دارد از حربه جنگ برای رشد احساسات ناسیونالیستی در این کشور و تثبیت حاکمیت خود بهره بگیرد. او همچون خمینی جنایتکار، جنگ را نعمتی الهی برای تقویت قدرت سیاسی ارتجاعی خویش میداند.

 

پرسیدنی است که چرا مردم روژآوا قربانی می شوند و از شورای امنیت سازمان ملل متحد تا کشورهای اروپائی، جز محکومیت لفظی، اقدام جدی برای پایان دادن به تجاوز ترکیه به عمل نمی آید. و در این توطئه ننگین علیه مردم روژآوا، ایالات متحده آمریکا که در پنج سال گذشته مبارزان کرد را در مبارزه با داعشیان به خدمت گرفته بود، با کناره گیری خود، میدان را برای اردوغان باز می گذارد. چرا جمهوری اسلامی و روسیه به عنوان پشتیبانان اصلی رژیم ضدمردمی بشار اسد در سوریه، صرفا رویدادها را نظاره میکنند؟ بی گمان پاسخ دشوار نیست. زیرا که روژآوا خاری است در چشم همه آنان!

 

با این همه، در روزهای اخیر نیروهای دمکراتیک و مدافع خلق در روژاوا مجبور شده اند برای جلوگیری از ژنه ساید (قتل عام) مردمان کردستان سوریه، از یکطرف به سازش با ارتش سوریه بپردازند و از سویی دیگر از نهادهای بین المللی بخواهند که یک منطقه پرواز ممنوع بر فراز این سرزمین ایجاد کنند تا جلوی ابعاد دهشتناک فاجعه گرفته شود. اما این نیروها لازم است با درسگیری از تحارب تاکنونی، بدانند که نه در گذشته همکاری و همراهی آنان با امریکا به نفع شان تمام شده و نه اکنون همکاری و همراهی با رژیم سوریه، که چه در دوره حافظ اسد و چه در دوره بشار اسد کردها را از ابتدایی ترین حقوق شهروندی محروم کرده بود. باید روی انرژی لایزال مردمان ستمدیده و همبستگی جهانی نیروهای چپ و مترقی سرمایه گذاری نمود و اساس اتکاء را بر نیروی پائینی ها گذاشت نه دولتهایی که بسته به منافع خود، هر زمان آمادگی دارند که از پشت بر پیکر رنجور مردمان خجنر فرو کنند.

 

به برکت رسانه های اجتماعی مردم سرتاسر جهان می دانند که چه گونه زنان و مردان دلاور روژآوا، در کوبانی در برابر جانیان داعشی که مجهز به سلاح های مدرن و متکی به پشتیبانی لجستیکی ترکیه و کمک های بی دریغ شیخ نشینان حوزه خلیج فارس بودند، قد علم نمودند و خاک سوریه را از وجود آنان پاک ساختند. آنانی که به شیوه صدر اسلام، مردان را با شمشیر گردن می زدند و زنان را به بردگی جنسی می گرفتند.

 

روژآوا، خاری است در چشم همه دولت مداران ارتجاعی منطقه و جهان سرمایه داری! زیرا آنان توانسته اند در طی هشت سال گذشته، در شرایط دشوار جنگی و نابرابری نظامی، در نقطه مقابل انبوه درندگان و نفاق افکنان، فرهنگ انسانی را ترویج کنند. از برادری و خواهری همه ساکنان منطقه روژآوا و تمام سوریه، از همه ملیت ها و اقلیت های ملی، قومی و مذهبی، دفاع کنند، برای خود و برای آنان، مدافع آزادی، برابری، عدالت اجتماعی، حق تعیین سرنوشت و اداره شورائی باشند. در اوج جنگ و فلاکت به زندگی خود و دیگران سر و سامانی دهند، مسلحانه و دموکراتیک از کیان خود دفاع کنند و در منطقه، دوستی و مسالمت جوئی را آنچنان رواج دهند که اعراب مترقی به آنان بپیوندد و یک سوم از خاک سوریه را پوشش دهند. آنجا که هر گروهی بقای خود را در نفی دیگری می داند، از حرکت جمعی و زندگی جمعی، و دموکراسی شورائی دفاع کردن بی گمان مالیات سنگینی خواهد داشت.

 

کردها در هر چهار کشور، و از جمله مردم روژآوا، بارها قربانی سیاست های استعماری و امپریالیستی و فزون خواهی دولت های سرکوبگر منطقه ای شده اند. اما پس از هر شکست، بار دیگر با توان بیش تر سر برآورده اند و برای کسب آزادی و حق تعیین سرنوشت، جنبشی نوین بر پا ساخته اند و این بار هم، بی گمان، سرفرازِ این نبرد خواهند بود و مبارزه چهل سال گذشته چهار پارچه کردستان از ایران تا عراق و از ترکیه تا سوریه شاهدی است بر این مدعا!.

اکنون وطیفه همه انسان های آزادیخواه و دموکرات ایران و جهان است که به یاری مردم روژآوا برخیزند و به یاری مردمی بپردازند که قربانی یک توطئه جهانی هستند. جامعه ملل و همه کشورهای پشتیبان اردوغان را باید زیر فشار گذاشت تا اجازه ندهند در تداوم تجاوز ارتش ترکیه، با پاکسازی قومی، نسل کشی و آواره ساختن میلیون ها تن از مردم کرد روژآوا، فلسطین دیگری در قلب منطقه پرآشوب خاورمیانه برپا شود.

 

همبستگی بین المللی با روژاوا، افشای اهداف فاشیستی رژیم اردوغان و اعتراض به جنگ و اشغال و کشتار بیش از هر زمان ضرورت و اهمیتی عاجل پیدا کرده است. نگذاریم روژاوا تنها بماند!

کمیته مرکزی سازمان راه کارگر

17 اکتبر 2019

با ما در تماس باشید

عضویت در خبرنامه سایت