Iran Tribune

بیمه بیکاری حق مسلم کارگران اخراجی کولر سازی است.  بنا به اخبار رسیده به دنبال آتش سوزی در قسمت رنگسازی کارخانه کولرسازی مریوان، این مرکز کارگری فعلا از کار افتاده است. به دنبال این واقعه همه کارگران این مرکز که هفتاد نفر هستند بدون هیچ تضمین و تامین معیشتی به صف وسیع بیکاران پیوستند. اینجا هم مثل بسیاری از مراکز کارگری در سراسر ایران در چشم به هم زدنی زندگی این کارگران و خانواده های کارگری به خاک سیاه نشانده شد. نه از بیمه بیکاری خبری هست و نه از قول مجدد بازگشت بر سرکار آنها به دنبال راه اندازی مجدد کارخانه. در همین واقعه هم تاوان از کار افتادن موقت کارخانه بر زندگی کارگران تحمیل شده و نه بر ثروت و سامان و ادامه سوداندوزی سرمایه داران. چون از همان لحظه بعد از آتش سوزی صاحبان کارخانه "قانونا و رسما" به دنبال اخذ خسارات میلیونی کارخانه از اداره بیمه هستند. اما زندگی و تامین معیشت کارگران و خانواده های کارگری قانونا و رسما و ازجانب سیستم و دولت ضدکارگری تضمین نیست.این ماهیت ضد کارگری و ضد انسانی و وارونه نظم گندیده سرمایه است.
کارگران کولر سازی مریوان
این دروغ و ادعای کذب را نپذیرید که گویا سانحه آتش سوزی و ازکار افتادن کارخانه زندگی شما را به آتش کشیده است. نه، آنچه امروز زندگی شما را  به خاک سیاه نشانده است. سود اندوزی و طمع سرمایه دارو حمایت دولت و قانون از آنها است. با کمی دقت متوجه میشوید که خاصیت چند سال کار بدون رسمیت یافتن استخدام و بیمه نشدن و بی تامینی، حتی ناظر نشدن موازین همان قانون کار ضد کارگری موجود بر شرایط کار شما و عدم تضمین به پرداخت بیمه بیکاری در فردای اخراج و بیکار شدن، خاصیتش برای سرما یه دار ضد کارگر و ضد انسان، همین است که امروز بدون کوچکترین تامینی شما را روانه بازار بیکاران کرده اند. اما خودشان با گرفتن خسارات در ارقام میلیونی نه تنها کارخانه را مجددا راه اندازی میکنند، بلکه سود همان مدت موقت از کار افتادن را هم به جیب میزنند. 
کارگران کولر سازی  
در مقابل اخراج و بیکاری دسته جمعی تان راهش دست به زانو گرفتن فردی و پراکنده شدن نیست. تنها راه موثر پیش رو در دفاع از معیشت و زندگیتان، در قدم اول جمع شدن و اتحاد مبارزاتی خود شما و خانواده هایتان است. ابتکار اتحاد و مبارزه برای احقاق حق خود را دست بگیرید. با دو مطالبه : ۱- تامین فوری بیمه بیکاری ۲- تضمین بازگشت مجدد به کار بعد از راه اندازی مجدد کارخانه، صفوف خود را متحد و متشکل کنید. همه مراکز کارگری مریوان و مردم مبارز این شهر و تشکلهای موجود کارگری و مراکز کارگری سراسر ایران و کردستان را به حمایت از مبارزه خود فراخوان دهید. تجربه تاکنونی نشان میدهد، راه اندازی چنین مبارزه برحقی با حمایت کارگران و تشکلها و نهادهای کارگری و مدافع حقوق کارگر در داخل و خارج کشور روبرو میشود.
کمیته کردستان حزب حکمتیست و شخصیتها و فعالین کمونیست آشنای شما در تلاش و مبارزه شما برای احقاق حقوقتان در کنار شما هستیم و از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم کرد.
کمیته کردستان حزب حکمتیست
اول مرداد ۱۳۸۸- بیست و سوم ژوئیه ۲۰۱۰
گزارشی از بیکار ٧٠ کارگر کولر سازی مریوان
جمیل خوانچه زر
بدنبال آتش سوزی کوره رنگ کارخانه کولر سازی مریوان تمامی کارگران شاغل در این واحد صنعتی بیکار شده و به خیل عظیم بیکاران پیوستند. علت آتش سوزی اتصال برق عنوان شده است.
این کارخانه ٦ سال پیش افتتاح شده و بیش از ٧٠ کارگر در سه شیفت کاری ٨ ساعته، و در دسته های ٢٠ الی ٢٥ نفری مشغول به کار بودند. دستمزد هر کدام از این کارگران روزانه ١٠ هزار تومان بوده است. و  بازار فروش محصولات این کارخانه در ایران و عراق بفروش می رسیده است.
کارگران بصورت فصلی استخدام و غیراز دستمزد روزانه از سایر مزایا محروم بودند و در شرایط دشوار بدونه کمترین امکانات ایمنی مشغول بکار بودند. در تمام این سالها حتی یک نفر از کارگران این کارخانه  هیچ نوع بیمه ای نداشته اند. کارفرما با تهدید به اخراج و بیکارسازی کارگران، آنان را مجبور به قبول وضع موجود کرده و آنان را در منگنه قرار داده است. کارفما در طی این سالها با عوامفریبی خاص خود، خواست افزایش دستمزد و کاهش ساعات کار کارگران را پشت گوش انداخته است. برای نمونه به آنها گفته است چون کارت پایان خدمت سربازی ندارید، بیمه به شما تعلق نمیگیرد، و یا چون کار کارخانه ما فصلی است بیمه نداریم. انگار در فصل کار کارخانه هیچ اتفاقی برای کارگر نمی افتد. برای این کارخانه دار همچون تمامی سرمایه داران جان و امنیت شغلی کارگر هیچ اهمیتی ندارد و ملاک تنها سود دهی هرچه بیشتر با کمترین هزینه ممکن.
همه این کارگران با قراردادهای موقت مشغول به کار بودند. کارفرما با گستاخی تمام و با قیافه حق به جانب که گویا کارفما ''ولی نعمت'' کارگر است و هرچیزی از طرف او نازل میشود کارگر باید به آن پایبند باشد، کارگران را مجبور به تحمل سخترین کار ممکن کرده است، شرایطی که در بسیاری از کارگاهها و کارخانه های دیگر هم اعمال میشود. در موارد زیادی کارفرما با استفاده از روابط خانوادگی و خویشاوندی، کارگران را خاموش و از دست زدن به هر اعتراضی دور کرده است.
راستی اگر بیمه بد است و از نظر کارفرما بدلیل هزینه و پایبند شدن به استخدام داٸمی تری، برای کارگر به ارزش است، چرا کارفرمایان خودشان و کارخانه و مستغلاتشان را بیمه میکنند؟ کارفرمای کارخانه کولر سازی مریوان، کارخانه اش بیمه بوده و پس از اتفاق آتش سوزی از اداره بیمه در خواست خسارت  کرده است. احتمالا علاوه بر خسارات وارده مبلغی بالغ بر کل در آمد کارخانه تا پایان فصل کاریش را هم دریافت میکند. اکنون کارخانه تعطیل و کارگران بدونه هیچ امنیت و تامین معیشتی روانه بازار بیکاری شده اند. کارگران این کارخانه که ٦ سال جان کنده و الان هم بدونه انکه هیچ مشکلی برای کارفرما پیش بیاید اخراج شده اند. آنها برای یافتن کار و تامین لقمه نانی راهی شهرهای بزرگ شده اند و راهی برای شکایت ومرجعی برای رسیدگی به این وضعیتی که پیش آمده در پیش پا ندارند. و در همین مدت کوتاه همه بدونه ارتباط با هم دنبال کار دیگری میگردند. هرکدام در شهر و خیابانی سرگردانند و یا راهی مرز ایران و عراق شده اند و برای ادامه زندگی جبرا باید به کارهای پر خطرتر در این مرزها تن در دهند.
کارخانه کولر سازی مریوان مشغول راه اندازی دوباره خود است، صاحب سرمایه مثل تمام سرمایه داران بیمه است و تنها کارگرانند که با سرگردانی خود تاوان پس میدهند. و سر انجام کارفرما به استخدام کارگرانی دیگر خواهد پرداخت، سوال این است که آیا کارگران به شرایطی که در ٦ سال گذشته در این کارخانه و کارگاه های مشابه گذشته است، تن خواهند داد؟ پاسخ این سوال در فعالیت ما کارگران آگاه و کمونیست است که کارگران را به این سطح از توقع و مبارزه متحد و متشکل آشنا سازیم و آماده کنیم.
٣١ تیر ١٣٨٩