Iran Tribune

اخیرا ما شاهد موارد متعددی از اتهام زنی، افترا، هتک حرمت و تلاش برای تخریب چهره فعالین جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی و کمونیسم کارگری بوده ایم. در برخی از این موارد افراد حتی یکدیگر را متهم به همکاری با رژیم آدمکشان اسلامی کرده و یا اینکه زشت ترین اتهامات را به سوی چهره های شناخته شده و رهبران سرشناس سازمانهای کمونیستی کارگری پرتاب کرده اند. این افراد بعضا این اقدام زشت خود را به بهانه مبارزه "قاطع" علیه رژیم اسلامی و سیاستهای "امنیتی" رژیم اسلامی توجیه میکنند؟!

۱- حزب اتحاد کمونیسم کارگری خواهان پایان دادن و ریشه کن کردن چنین فضای مسموم و ضد انسانی است. دامن زدن به چنین فضایی یک روش شناخته شده و دائمی دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی طبقه حاکم است. برای این کار مزدور استخدام میکند و شبانه روزی میکوشد به فضای مسموم و آلوده و جو بی اعتمادی در صفوف نیروهای سرنگونی طلب دامن بزند. این یک سیاست همیشگی دستگاهی است که در کارنامه اش اعدام و کشتار بیش از صد هزار تن از شریف ترین انسانهای یک جامعه ثبت شده است. رژیم اسلامی در دوره اخیر و پس از حضور گسترده تر جنبش آزادیخواهانه و برابری طلبانه در دانشگاهها با شدت بیشتری از گذشته به این شیوه ها پلیسی - امنیتی متوسل شده است. اما توسل به چنین اقداماتی توسط کسانی که برای سرنگونی رژیم اسلامی و برای استقرار نظامی متضمن آزادی و  برابری و رفاه و حرمت انسان مبارزه میکنند، تماما و از پایه غیر قابل قبول است. چنین روشهایی، مستقل از نیت فردی، تماما در خدمت ارتجاع حاکم و تخریب فضای صفوف جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی و کمونیسم کارگری است. هیچ عذر و بهانه ای قابل قبول نیست. هیچ درجه از اختلاف سیاسی توسل به چنین روشهایی را مجاز نمیکند. دامن زدن به چنین فضایی به معنای قرار گرفتن در دام توطئه های امنیتی رژیم اسلامی است و تماما محکوم است! توسل به چنین شیوه ها و روشی از سوی جریانات سیاسی اپوزیسیون تنها نشان استیصال سیاسی و عدم درک و شناخت از پایه ای ترین اصول متمدنانه مبارزه سیاسی است.

۲- حفظ حرمت انسانها یک رکن فعالیت سیاسی ماست. ما برای جامعه ای مبارزه میکنیم که هتک حرمت جرم است. افترا جرم است. اصل بر برائت انسانها است. ما به سنت کمونیستی تعلق داریم که عمیقا بر این باور است که "حقوق مدنى متهمین و مجرمین را براى قدیسین و معصومین نمینویسند. اصل برائت، حق دفاع از خود و کلیه حقوق سلب ناپذیرى که نام بردیم دقیقا براى کسانى موضوعیت پیدا میکند که ظن ارتکاب جرم از جانب آنها میرود و مورد اتهام قرار گرفته‌اند. اینها حتى حقوق متهمین به قتل و جنایت است، اینها حقوق کسانى است که حتى حین ارتکاب جرم دستگیر شده‌اند." ما اجازه نمیدهیم افرادی که درگیر مبارزه علیه رژیم آدمکشان اسلامی هستند خود را مجاز بدانند: "که حقوق مدنى افراد را یکجا شکمى ملغى اعلام کنند و یک تنه در نقش دادستان و قاضى و میرغضب حق افراد را کف دستشان بگذارند. گوئى مشکل مردم با خلخالى‌ها و ریشهرى‌ها و گیلانى‌ها فقط عمامه شان بوده است و همه منتظرند تا با آغوش باز همان ذهنیت منحط، همان تلقى نازل از شأن و حق فرد و همان دادگاههاى صحرائى و محاکمه هاى مخفى چند دقیقه اى را در بسته بندى جدید ... تحویل بگیرند... این اختلاف عمیق کمونیسم کارگرى است با شرق زدگى و عقل ستیزى و انسان گریزى چپ خرده بورژوائى ایران که انگار رسالتى جز فرارى دادن مردم از سوسیالیسم براى خود قائل نیست." (منصور حکمت: دریغ از یک جو شعور، ژوئیه ۱۹۹۸)

۳- ما از تمامی احزاب و نیروهای کمونیسم کارگری و نیروهای آزادیخواه و برابری طلب انتظار داریم که قاطعانه در مقابل این جو مخرب ایستادگی کنند. کوچکترین اغماضی غیر قابل بخشش است. ما به نوبه خود قاطعانه در مقابل این فضا خواهیم ایستاد! نابودی چنین فضایی یک شرط پیشبرد مبارزه سالم سیاسی علیه رژیم اسلامی و خنثی کردن توطئه های امنیتی آن است!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

۳ جون ۲۰۰۸ – ۱۳ خرداد ۱۳۸۷

********************************
مقابله با تلاش برای افزایش ساعات کار پرستاران کرمانشاه

بنا به گزارشات رسیده به حزب، از اول خرداد ماه یک روز کاری به ساعت کاری پرستاران دارای بیش از ۱۸ سال سابقه کار اضافه شده است. از ۹ سال پیش تاکنون بخاطر سختی و فشار کار پرستاران یک روز کاری در هفته بعنوان تعطیل برای پرستاران دارای بیش از ۱۸سال سابقه اعلام و اجرا شده است. اما در آغاز سال جدید و بدنبال یورش هرچه بیشتر حکومت اسلامی به سطح دستمزدها و زندگی و معیشت کارگران و زحمتکشان، پرستاران زحمتکش نیز از مواهب الهی حکومت سرمایه بی نصیب نمانده اند؟! در ابتدای سال جدید برای مدت چند روز ناهار و سرویس ایاب و ذهاب پرستاران بیمارستاهای کرمانشاه از جمله بیمارستان امام رضا را قطع کردند. این اقدام با اعتراض شدید پرستاران روبرو شد و حکومت در یک عقب نشینی آشکار در وحشت از اعتراضات پرستاران  بلافاصله ناهار و سرویس پرستاران را برقرار کرد. اما تعرض دیگری را به زندگی پرستاران آغاز کرد. با توجه به لغو طرح تقلیل کاری پرستاران در سطح ایران و با توجه به سختی کار پرستاران و شیفتهای شبانه روزی و فرساینده، پرسنل بخش درمان، اکثر پرستاران در طول کار خود، به انواع بیماریها از جمله دیسک کمر و آرتروز و بیماریهای عصبی و در مواقعی بدلیل آلودگی محیط کار به بیماریهای خطرناک مسری و خونی مبتلا می شوند! این در شرایطی است که پزشکان و مدیران ارشد که سهامداران بسیاری از بیمارستانهای خصوصی نیز هستند هر ماه مبالغ میلیونی و هنگفتی تحت عنوان انواع پاداش و کارانه به جیب میزنند! پرستاران زحمتکش بیمارستانهای کرمانشاه در اعتراض به دستمزدهای ناچیز و کار سنگین و طاقت فرسا و همچنین افزایش ساعت کاری و لغو طرح تقلیل کاریشان از جانب حکومت طوماری تهیه کرده و دست به دست در بیمارستانهای خمینی، طالقانی و امام رضا به امضای پرسنل رسیده و خواهان رسیدگی به خواسته هایشان شده اند. این طومار برای ایزدی رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و روشنی رییس بیمارستان امام رضا که بیش ۲۰۰۰ پرسنل دارد ارسال شده اما تاکنون پرستاران جز جوابهای سر بالا و وعده های دروغ چیزی نشنیده اند.

حزب اتحاد کمونیسم کارگری از خواست پرستاران کرمانشاه برای مقابله با افزایش ساعات کار دفاع میکند. نه تنها باید با افزایش ساعات کار باید مقابله کرد بلکه باید برای برقراری فوری حداکثر ۳۰ ساعت کار در هفته (۵ روز شش ساعته)، ۲۵ ساعت در کارهای سخت و کاهش منظم آن در فواصل ۵ ساله، مبارزه کرد. زمان صرف غذا، فرصت معینی برای رفت و آمد، زمان استحمام بعد از کار، کلاسهای سواد آموزی و آموزش فنی و زمان تشکیل مجمع عمومی باید جزو ساعات کار احتساب گردند. حزب اتحاد کمونیسم کارگری از تمامی پرستاران میخواهد تا با برپایی مجامع عمومی خود در بیمارستانها متشکل شده و خواستهای خود را متحدانه به پیش ببرند. حزب از پرستاران سایر شهرها میخواهد تا پرستاران کرمانشاه را تنها نگذارند!

مرگ بر جمهوری اسلامی! مرگ بر سرمایه داری!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

زنده باد جمهوری سوسیالیستی!

حزب اتحاد کمونیسم کارگری

۳ جون ۲۰۰۸ – ۱۳ خرداد ۱۳۸۷