سخنرانی زیست شناس مشهور بریتانیایی، ریچارد داوکینز در مورد شگفتی های کیهان و موجودات زنده
هر موجود زنده، مدلی از جهان واقعی را در مغز خود شبیه سازی می کند. این مدل ها لزوما بازتاب دقیقی از واقعیات جهان نیستند، بلکه تنها مدل های موضعی و ناکاملی برای کمک به بقای موجود زنده در حیات وحش هستند. به طور مثال، مدل مورد استفاده یک حشره آبسوار که عمر خود را در سطح آب می گذراند وابستگی شدیدی به نیروی کشش سطحی آب دارد و نسبت به نیروی جاذبه کم توجه تر است، در حالیکه برای موجودی چون انسان، در نظر داشتن نیروی جاذبه از اهمیت حیاتی برخوردار است. مغز گونه انسان نیز با توجه به نحوه پیدایش آن در فرآیند فرگشت (تکامل) زیستی، دارای محدودیت هایی است. یه طور مثال، درک نسبیت اینشتین یا فیزیک کوانتوم برای مغز بشر به سادگی صورت نمی پذیرد؛ زیرا اجداد ما هیچگاه در محیطی با سرعت نور در فضا حرکت نمی کرده اند، یا در دنیای ریز و عجیب و غریب مکانیک کوانتومی به سر نمی برده اند. از این رو، در این سخنرانی مطرح می گردد که شاید در جهان چیزهایی باشد که نه تنها عجیب تر از چیزی است که تصورش را می کنیم، بلکه عجیب تر از چیزی است که هرگز توانایی تصور کردنش را داشته باشیم.
http://vimeo.com/۸۹۵۶۸۰۷







