Iran Tribune

بیش از سه دهه از حاکمیت سرمایه داران اسلامی میگذرد ، سیاست سرکوب ، زندان ، داغ و درفش ، شکنجه و کشتار مخالفین از آغاز قدرت گیری این حکومت همزاد آن بوده است . دهه ۶۰ اما اوج کشتار فردی و جمعی بود ، رژیم که بعد از پایان یافتن جنگ ارتجاعی ۸ ساله با عراق هم در بلند پروازیهای اسلامی اش برای کشور گشایی شکست خورده بود ، و هم با انبوهی از درخواستها و مطالبات برآورده نشده توده کارگر و زحمتکش مواجه بود ، ماشین سرکوب را علیه انسانهای دربند بکار گرفت تابه خیال خام خود هم زهر چشمی از مخالفین گرفته باشد و هم اعتراضات و نارضایتی های اجتماعی را در نطفه خفه کند . اما بر خلاف تصورات واهی حکومتیان ، یاد و خاطره آن جانباختگان نه تنها کماکان در حافظه تاریخی مردم زنده است بلکه میتواند تبدیل به آن چنان نیروی شود که بنیانهای اجتماعی ستم و سرکوب را به چالش بطلبد . و همین مساله است که خواب را از چشمان حکومتیان ربوده ، و آنان را واداشته است تا اثرات این جنایات را در اذهان جمعی جامعه از بین ببرند .
اینک در آستانه ۲۲ امین سالگرد کشتار دهه ۶۰ و قتل عام دسته جمعی زندانیان سیاسی سال ۶۷ قرار داریم . رویدادهای سیاسی یکسال گذشته که بر بنیاد نارضایتی های اجتماعی و سیاسی ۳۱ حاکمیت میلیتاریستی - اسلامی رژیم حاکم قرار داشت سرباز کرد ، و مبارزات آزادیخواهانه را در بین توده کارگر و زحمتکش دامن زد . حکومتیان بار دیگر به جناح های غالب و مغلوب تجزیه شدند . دسته ای از حکومتیان که در آن سالهای سیاه خود در مسند قدرت بودند ، حالا به حاشیه رانده شده اند . جناحی که اینک مورد غضب واقع شده ، خواستار این است که بازماندگان و خانواده های جانباختگان ، آن کشتارها و قتل عام سالهای سیاه را فراموش کنند . اما زهی خیال باطل ، که بازماندگان نه میبخشند نه فراموش میکنند !
در شرایط کنونی ، آنچه به عنوان یک چالش برای کلیه نیروهای چپ و کمونیست و سایر آزادیخواهان مطرح است ، نه تنها یادآوری آن سرکوبها که روشن کردن تمام زوایای آن جنایات هولناک است . در این راستا نه تنها حکومتیان بلکه دستیاران و همپالکی های رژیم را باید به توده کارگر و زحمتکش معرفی نمود . جریانات و احزابی که در آن سالهای سیاه در همکاری و همدستی با رژیم در سرکوب مخالفین از هیچ تلاشی فروگذار نبودند ، حالا به یکباره دموکرات شده اند . دموکراسی خواهی این جماعت همانقدر جدی است که اصلاح طلبی جناحی از رژیم دار و درفش اسلامی به رهبری موسوی - کروبی .
افکار آزادیخواه !  
سانسور ، زندان ، شکنجه ، ترور و اعدام جز ابزاراعمال سلطه و قدرت طبقات فرادست در طول تاریخ بوده است. با روی کار آمدن جنایتکاران اسلامی ، علاوه بر سرکوب و شکنجه ، حیطه خصوصی زندگی کلیه شهروندان هم در امان نماند . این نابهنگامان تاریخی ، دامنه سرکوب را به هر آنچه خارج از هنجارها و رفتارهای خارج از الگوی اسلامی بود بسط دادند . دیگر هیچ رفتار ، کردار ، اندیشه و عقیده ای که با قالب اندازه گیری دولت حاکم مغایرت داشت برتابیده نمیشد ، و به همین سبب پدیده زندانی سیاسی ، دیگر از حوزه تعریف شده اش ، فراتر رفت . اگر در کشورهای سرمایه داری پیشرفته زندانی سیاسی ، به فردی اطلاق میشود که به موجب فعالیت و باورهای سیاسی اش محبوس شده است. اما تحت حاکمیت سیاه جمهوری اسلامی زندانی سیاسی ، شامل هر انسانی است که دارای عقیده ، رفتار ، و شیوه ی زندگی متفاوتی است که با نرمهای حکومتی ناهمگون است و مورد سرکوب واقع شده است. هم اینک دهها زندانی سیاسی در گوشه و کنار کشور در زندانهای مخوف اسلامی بسر میبرند. اوین ، رجایی کرج و کهریزک ، تنها نمونه های آشنا هستند .
ما به عنوان هسته اقلیت ضمن گرامیداشت یاد هزاران جانباخته راه آزادی ، نه تنها خواستار آزادی کلیه زندانیان سیاسی ، بل خواستارلغوهر گونه شکنجه ، اعدام و برچیده شدن زندانهای سیاسی هستیم ، این میسر نمیشود ، مگر این که ساختار سرمایه داری حاکم واژگون شود ، و جای خود را به آنچنان حکومتی دهد که آزادی و رهایی و رفاه جزتخطی ناپذیر حقوق شهروندان آنست . برای رسیدن به چنین حقوقی لازم است که تضمینهای اجتماعی ایجاد شود ، و باید مبارزه برای مطالبات فوق به مساله آلترناتیو شورایی ، و سوسیالیسم گره بخورد .
زندانی سیاسی آزاد باید گردد ! جمهوری اسلامی نابود باید گردد !
ترور ،شکنجه، اعدام  ملغی باید گردد ! زندانهای سیاسی برچیده باید گردد !
زنده باد آزادی!         زنده باد سوسیالیسم!
کار، رفاه ، آزادی !                 جمهوری شورایی !
۸ شهریور  ۸۹  برابر با    ۳۰ آگوست ۲۰۱۰
se.hasteh.www