Iran Tribune

بیانیه سازمان خودرهاگران  به مناسبت ۸ مارس، روز زن
زنان وارثان انسانیت انسان امروز هستند. در جهانی که فساد و نابرابری و تبعیض بشریت را به انحطاط سوق داده است این زنان هستند که با حفظ اصالت انسانی خویش، تبدیل به نگاهبانان ارزشمند انسانیت شده اند.
در حالی که تاریخ اجتماعی بشر چنین وظیفه ی سنگینی را بر دوش آنان نهاده است، رژیم هایی مانند رژیم ایران دردشمنی آشکار با زنان همت می ورزند و فجایعی مانند سنگسار، ازهمه ی مرزهای قابل تصور جهل و انسان ستیزی در گذشته اند. پایمال ساختن حقوق زنان، تحمیل پوشش اجباری، وادار ساختن آنان به اطاعت اجباری از مرد، مجازات آنها به دلیل عدم رعایت قوانین ضد زن و در یک کلام، آنها را انسان نیمه و ناکامل تصور کردن، از زشت ترین و پلیدترین اندیشه ها و عملکردهایی است که نظام جمهوری اسلامی در سه دهه گذشته به زنان ایرانی تحمیل کرده است.
نگرشی مرکب از باورهای بی ریشه ی مذهبی، خرافات، سنت گرایی کور و کهنه گرایی در عرصه ی حقوق و آموزش و کار و حضور اجتماعی زنان ایرانی را به موقعیتی سخت و غیر قابل تحمل کشانده است. این اما فقط صورت مسله است. راه برون رفت چیست؟
به نظر می آید که روند ستمگری بر زنان با واقعیت ستم پذیری زنان گره خورده است. مادامی که زنان خود، به عنوان قربانی این وضعیت تباه و سیاه، باورهای نادرست را از خود نرانند زنجیر از پا نخواهند گشود. به نظر می رسد که بسیاری از زنان ما هنوز این واقعیت را نپذیرفته اند که موقعیت کهتر آنان نسبت به مردان نه به یک دلیل طبیعی، که بنا به دلایل اجتماعی است. مردسالاری نخست باید در ذهن زنان بی اعتبار شود تا بتوان در صحنه ی جامعه نیز آن را به نقد و سوال کشید. رفتار مرد سالار باید نه فقط در مردان، که در زنان نیز از میان برود. آن جا که زنان در مقابل آن چه به صورت بدیهی درآمده است خاموش می مانند ستمکاری مردسالار فرصت می یابد که به وجود خویش تداوم بخشد.
آغاز طرد ستم اجتماعی توسط زنان آغازی است بر پایان ستمکاری بر آنها. زنان ایرانی نیازمند رهاساختن خویش از دو گونه زنجیر هستند: نخست زنجیرهای خودساخته و بعد زنجیرهای جامعه ساخته. بدون اولی، دومی ناممکن است. رهایی زن از درون او آغاز می شود. از نگاه و دیدش نسبت به خود، از باور و یقین او به برابری وی در همه ی حقوق با مرد، از این که ازحیث انسانی هیچ تمایزی نباید میان زن و مرد بنا شود.
اگر این دیدگاه در زنان ما جا بیافتد، اگر عصیانگری به عنوان ابزار دفاع از انسانیت خویش در زنان درونی شود، آن گاه بی شک فروپاشی دستگاه ستم سالاری طبقاتی و مردسالار شروع خواهد شد. حضور فعال و راهبرانه ی زنان در جنبش آزادیخواهی مردم ایران گامی است مهم در این راستا که مردان ایرانی را به همراهی و همیاری آنها در مسیر رهایی جامعه ی ایران دعوت می کند.
در آستانه ی روز زن امیدوار هستیم که زنان ایرانی با بازنگری عمیق در چرایی استقرار نهادینه ی ستم هایی که به طور روزانه و در رفتار و کردار و قوانین جاری بر آنها روا می شود بتوانند گام نخست را در مسیر خودرهایی خویش بردارند. فعالیت هایی که می توان از آن به عنوان جنبش زنان در درون ایران نام برد گویای بیداری بخش هایی از بانوان ایرانی است که حضور آنها را در نه ماهه ی اخیر و در دل جنبش اعتراضی کنونی دیدیم. این روحیه ی مبارزاتی می تواند وباید گسترش یابد تا زنان را در تمامی لایه های اجتماعی بر سر محورهای مشترک و نیز برای دستیابی به خواست های مشخص اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حقوقی همسو و همصدا سازد.
زن ایرانی جز به دست زن ایرانی رها نخواهد شد. به همین دلیل شعار تشکل ما از نخست و پیام امروز ما به هر زن در بند ایرانی  این است: به خودآ، خود را رهاکن.
در روز هشت مارس، روز زن، می توان با تظاهرات اعتراضی در ایران در هر کجا که امکان تجمع در داخل کشور وجود دارد زنان ایرانی می توانند با برداشتن حجاب خود، حتی به مدت چند دقیقه هم که شده، به جهانیان نشان دهند که به فرامین و محدودیت های تحمیل و زن ستیزانه ی رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی اعتنایی ندارند و می خواهند هر طور که شده آزادی و کرامت خویش را بازستانند.
**
www.khodrahagaran.org
info@khodrahagaran.org