Iran Tribune

بیاد کشتگان سال شصت و هفت 
در آستانه بیست ویکمین سال کشتار زندانیان سیاسی در زندانهای حکومت اسلامی ایران قرارداریم .
کشتاری که به فتوا و حکم بنیان گزار جنایتکار حکومت اسلامی ایران ، روح الله خمینی انجام گرفت ، نشان داده است که اسیر کشی ویژگی بارز این نظام است . نظامی که در همه ابعاد خود ضد ارزش و ضد انسان است و بقایش جز با تداوم شکنجه و تواب سازی ، کشتار و تجاوز و جنایت مقدور نیست .
این ویژگی تنها مربوط به امروز نیست . تنها به جناحی از حکومت خلاصه نمی شود . این ویژگی از همان آغاز؛ از همان فردای استقرار این حاکمیت سیاه که برگرده انقلابی متناقض نشسته بود ؛ خود را نشان داده ومی دهد . 
اعدام های بی حساب وکتاب و بدون محاکمه و بدون حضور وکیل از همان آغاز استقرار این حکومت ، آدم ربائی و سر به نیست کردن مخالفان ، کشتارهای خیابانی سالهای شصت و تواب سازیها ، در هم شکستن و متلاشی کردن شخصیت آدمی  و در اوج این جنایات ؛ قتل عام سازمان یافته هزاران اسیر زندانی در سال شصت و هفت و کشتارها و سر به نیست کردنها و حلق آویز کردنهای مخالفان تا به امروز ، نشان داده است و ثابت می کند که زندان کهریزک نه تنها یک استثنا ء نیست که جلوه بارز و همه جانبه ای از رژیم سرمابه داری حکومت اسلامی ایران است .
حکومت مبتنی بر ولایت مطلقه فقیه  سی سالی است که سراسر ایران را کشتارگاه کرده است . و کشتار اسیران در سال شصت و هفت یکی از فرازهای برجسته آن است . چگونه می توان ادعای آزادیخواهی کسانی را باور داشت که- در بهترین حالت- با سکوت خود بر این جنایت هولناک صحه می گذارند ! چگونه می توان امید بازگشت به دوره ای را در سر داشت که رهبر بلا منازعش روح الله خمینی ، رهبر بلامنازع کشتار و جنایت و سیاهکاری بوده است !
نتیجه ای که از اختراع " تابوت حاج داوود" تا استقرار زندان کهریزک برای خفه کردن مقاومت به دست می آید این حقیقت تکان دهنده است که این حکومت و آدم کشانش ظرفیت و خلاقیت بالائی از ابتکار برای اعمال شقاوت و بی رحمی دارند !
حکومت اسلامی ایران  عینا با همین ترفندها ئی که این روزها برای لاپوشانی جنایاتش در کشتار و تجاوز به هر وسیله ای آویزان می شود ، در جریان اسیر کشی سال شصت و هفت هم به هر حیله ای دست زد . در ابتدا محل گورهای دسته جمعی کشتگان شصت و هفت را مخفی کرد . هنگامی که راز این جنایت با دست عزیزی که به دادخواهی از خاک بیرون آمد و دست جنایتکاران را برملا کرد ، لعنت آبادش نامید . آنگاه که مادران و داغدیدگان مدفن عزیزان خود – کشتگان شصت وهفت – را به گلستان خاوران تبدیل کردند و آن را میعادگاه عاشقان ساختند ؛ حکومت به خود می آید و می کوشد با کوبیدن و با خاک یکسان کردن خاوران و خاورانها ی ایران در بند فقها، جنایاتش را در تاریکی نگه دارد و آن را به فراموشی بسپارد . اماچه خیال باطلی ! ؟  
داغ دیدگان دیروز و امروز وفردا و همه مردمان ایران نه تنها امروز، که نسل بعد نسل این جنایت هولناک را فریاد خواهند زد . و تا کشاندن آمران وعاملان این جنایت در دادگاهی بین المللی بعنوان جنایت کاران علیه بشریت ، از پای نخواهند نشست .
سازمان ما با تمام توش و توانش- هم چون بخش کوچکی از این جنبش بزرگ - هم دست مردمانش ، تا این جنایتکاران را بعنوان مجرمان جنایت علیه بشریت به پای میز محاکمه نکشاند ، از پای نخواهد نشست .
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران
زنده باد سوسیالیسم  ،  زنده باد آزادی  
کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر) 
۶  شهریور ۱۳۸۸