Iran Tribune

دلنوشته خانواده محمد پورعبداله در آستانه نوروز: دومین عیدی ست که خورشید بدون حضورت در استوا قرار می گیرد و تو از پشت میله‌های زندان به خورشید سلام می‌گویی؛ دومین عیدی ست که آیینه سفره هفت سین ما به جای تصویر محبوب تو اشک‌های ما را به رخ می‌کشد.
محمد پورعبداله دومین عیدی است که در زندان به سر می‌برد و از هیچ مرخصی در این مدت برخوردار نبوده است. خانواده‌ی او دومین عید را بدون محمد می‌گذارنند و در انتظار فرزند هستند.
این خانواده‌ی گرامی دل‌نوشته‌ی خود برای محمد پورعبداله گرامی به خبرگزاری رهانا ارسال کرده‌اند که در زیر آن را می‌خوانید:
دومین عیدی ست که خورشید بدون حضورت در استوا قرار می گیرد و تو از پشت میله‌های زندان به خورشید سلام می‌گویی؛
دومین عیدی ست که آیینه سفره هفت سین ما به جای تصویر محبوب تو اشک‌های ما را به رخ می‌کشد؛
دومین عیدی ست که شمیم بوی تو به جای پیچیدن در فضای خانه در دیوارهای قزل حصار محبوس است؛
دومین عیدی ست که چشمان سبز و زیبای‌ات به جای سین هشتم سفره ما در دالان‌های تنگ و تاریک زندان به سرخی می‌گراید.
و این دومین عیدی ست که ما در انتظار آزادی تو هستیم  و قلب‌های خود را خانه تکانی کرده‌ایم  تا بهار آزادی تو را در آن جشن بگیریم.
ما همچنان به بی گناهیت ایمان داریم .امید است گوش‌های شنوا و چشمان بینایی باشند تا درد هجران ما را بشنوند و ببینند و تو را به آغوش ما باز گردانند.
خانواده‌ی محمد پورعبداله
http://www.rhairan.info/archives/۷۷۷۱